Dag 7, Maandag 10 augustus

image

Gisterenavond tijdens de laatste shift van de dag schreef ik:

22.00 uur lokale tijd, 24.00 uur in NL. Bij mij thuis ligt nu iedereen op één oor, hier aan boord van Noreen is dat niet anders en ook hoorbaar. Morgen gaat weer een nieuwe werkweek van start, maar niet hier hè, hier glijden wij voort op deze oneindig groot lijkende watervlakte. Werk, maar ook de rest van de wereld, is ver weg. Ik heb ook helemaal geen behoefte meer om te weten wat er allemaal gebeurt. Iemand had het laatst over onthaasten, nou, dit komt toch wel erg dichtbij hoor.

Nu we weer de bewoonde wereld naderen wordt het drukker, althans op de AIS want buiten is er maar bar weinig te zien, mede door het slechte zicht. Vanmiddag zagen we een bulkcarrier op tegenkoers aankomen en op een afstand van zo’n 5 mijl verlegde hij zijn koers een paar graden naar bakboord en kwam daarmee op ramkoers met ons. Buiten was door het slechte zicht nog niets te zien maar op de AIS des te beter. Gary roept hem op en verzoekt hem om elkaar Port to Port te passeren. Hij draait daarop inderdaad weer terug en enkele minuten later zien we hem aankomen en passeert hij ons even later op een mijl afstand. Wat gaat dat hard op zo’n tegen koers, in no-time ben je bij elkaar. Achter ons zien we hem alsnog zijn koers een aantal graden naar bakboord verleggen.

Het motregent, koud is het niet, er is nauwelijks zicht en op zowel de radar als AIS is geen scheepvaart in de nabijheid te zien. Met een gangetje van zo’n 6 à 7 kn en bijna pal voor de wind koersen we in deze Zondagnacht op iets ten noorden van TSS Quessant aan. Buiten is het aardedonker, zo donker dat het lijkt alsof je nog geen nachtzicht hebt. Maar beter wordt het niet. het is rondom egaal zwart, geen wolken, geen horizon, geen golven, alleen zwart, zelfs het normaal fluoriserende kielzog is verdwenen. Alsof we in een oneindige ruimte zweven, je zou er duizelig van kunnen worden. Alleen het toplichtje geeft nog houvast in het verschil tussen boven en onder.

Maandagochtend, bij gebrek aan beter maakt Gary een foto van een drijfnatte wachtloper. Wind en regen komen van achteren en voor het eerst deze reis zitten twee van de drie zetborden in de ingang en is het schuifluik dicht. Op de marifoon een in Russischengels moeilijk te verstaan Securité bericht van een Russische schip dat “Not under command” is. Op de AIS zien we hem schuin voor ons. In mijn fantasie bedenk ik twee oorzaken, ofwel de kapitein ligt zijn roes uit te slapen ofwel een dikke Rus in vuil hemd en vette pet probeert met het zweet op zijn rug en kop daar diep onderin het schip het machien weer aan de praat te krijgen. Een uurtje of wat later zijn ze weer onderweg.

Terugkijkend op 7 dagen oceaanzeilen zijn we begonnen met een paar lastige eerste dagen, vooral door een oceaan die meer weg had van een klotsbak. De tweede helft van de week ging het wat mij betreft een stuk beter, enerzijds doordat je beter ingeslingerd raakt en anderzijds door minder wind en golven. Voor mij hoeft dit nog helemaal niet op te houden, zo zou ik nog wel een tijdje kunnen doorgaan. Jammer van het miezerige weer maar na

regen komt immers ook weer zonneschijn. De open oceaan voelt als een grote lege ruimte met als middelpunt ons voortglijdende bootje. Daar waar op de Noordzee de ons omringende scheepvaart lastig is, is het op die grote zee een leuke afwisseling en een ander schip in zicht geeft tevens het idee dat je toch niet helemaal alleen bent in die grote ruimte. We kwamen 1 of soms 2 schepen per etmaal tegen. Slapen gaat prima met dit wachtsysteem van 3 uur op en 6 uur af. Alhoewel het veelal korte slaapjes zijn ben je op een gegeven moment echt wel uitgeslapen en is moeheid geen issue meer. Ik droom wel veel meer dan thuis. Ook de meest absurde dromen. Op een gegeven moment werd ik wakker omdat ik mezelf hardop hoorde praten. Naast voldoende slaap is een ander voordeel van dit wachtsysteem dat je alle uren van het etmaal wel eens op wacht bent. Helaas is het vissen nog niet erg succesvol geweest, met uitzondering van een kleine Geep die het stuurboordnet van Noreen als landingsplaats had uitgekozen. Jammer, ik had best wel zin een tonijn biefstuk.

We hebben onze zinnen gezet op Poole en verwachten daar morgen rond de middag te zullen aankomen.

Groeten van Roos, Gary en Henny a/b Noreen

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: