Norna Biron delivery (3)

April 24, 2019

Messina.

Gelijdelijk neemt het aantal lichtjes toe aan de zuidkant van de laars van Italie. We naderen weer de bewoonde wereld. Als er ook lichtjes aan bakboord (Sicilië) verschijnen wordt het duidelijk dat we de Ionische zee aan het verlaten zijn in ruil voor de Straat van Messina.

18 jaar eerder voer ik met mijn Senta op dezelfde plek, ook in het donker, de aanloop naar de Straat van Messina. Toen probeerden we tevergeefs een ligplaats te vinden in Messina. Volgens de pilot moest er in de veerhaven een aanlegplaats voor jachten zijn. Ik kon dat toen niet vinden en zijn toen min of meer de drukke veerhaven ontvlucht om daarna een plekje aan de overkant te vinden, Reggio Calabria.

Nu gaan we direct naar Reggio Calabria. Op google maps zien we behalve de stadshaven nog een aantal steigers in de zuidhoek van de grote havenkom. Als we de havenkom invaren ziet de direct aan bakboord liggende stadshaven er niet erg aantrekkelijk uit. De wind poeiert de haven door en de manouvreerruimte in de stadshaven is erg beperkt. We durven het niet aan om naar binnen te gaan, bang dat we er dan niet meer uitkomen, en gaan naar de zuidhoek van de havenkom. Helaas geen steiger te bekennen, wel grote niet uitnodigende kades met een paar veer terminals. We gaan weer naar buiten en nu op weg naar Messina. Sinds mijn laatste bezoek 18 jaar geleden is daar wel wat veranderd. Er is een marina bijgekomen aan stuurboord van de haveningang. Dat wordt dus het volgende doel.

Inmiddels is de stroom gekenterd en staat flink tegen. Met een gangetje van nauwelijks 2 kn sukkelen we in de harde wind op Messina aan. We doen eerst een stormrondje om de haveningang te verkennen, beleefd voorrang verlenend aan één van de vele ferries die, ook midden in de nacht, af en aan komen. Er is een lange drijvende steiger met een een aantal binnen steigers. Het ziet er nogal gammel uit en steigers en boten deinen niet synchroon op de binnen lopende golven. Een druk gebarend en roepend mannetje in een rubber bootje verbied ons de toegang. Het waait te hard en hij lijkt bang te zijn dat Norna Biron er met de steiger vandoor gaat. Toch liggen er aan de binnenzijde enkele grote jachten die hetzelfde proberen. Verder is er ruimte zat, maar ja, het mannetje is nogal resoluut, “No Marina, No Marina” roept hij.

We proberen de veerhaven en dat blijft (uiteraard) niet onopgemerkt. Net als vroeger met mijn Senta zijn we hier niet welkom. “Noona Bierroon, Noona Bierroon, what are your intentions ?” Jasper antwoord. We hebben motor problemen en zoeken dringend een ligplaats maar zijn niet welkom in de marina. Na wat verdere heen en weer conversaties blijven we standby wachten op nadere berichten. Port Control was duidelijk “not amused” over de houding van de marina. Even later mogen we toch de marina in. Het mannetje in het bootje lijkt te zijn toegesproken door zijn baas of door Port Control. In ieder geval helpt hij onder het schreeuwen van onverstaanbare kreten bij het aanleggen van Norna Biron. Om half vier in de ochtend liggen we vast en na de gebruikelijke rituelen met landvasten en springen nemen we nog een aankomst biertje alvorens de kooien op te zoeken.

Zoals gezegd, we maken een tussenstop om wat onderhoud en reparaties uit te voeren. De “motorproblemen” concentreren zich op een vervuild filter en de wens om motoronderhoud te plegen. Olie controleren en bijvullen, vuiligheid uit de diesel(dag)tank halen en filters vervangen. Ook is er alweer een nieuw bootschappenlijstje.

20190424_152943_compress_96

De schoothoek moet gerepareerd worden. De RVS ring blijkt verdwenen te zijn. Dus die is gebroken, de rest van de schoothoek is in orde. Daar komen we goed mee weg. Joost naait er een dyneema loop in als vervanger voor de RVS ring.

Onderweg heeft een lelijke breker zich vol met Norna uitgeleefd. Haar waterdichtheid werd even flink op de proef gesteld om te testen waar er nog to- do werkjes nodig zijn. In een hoek van de kuip staat iets wat op een ontstopper lijkt, maar omdat het water in de kuip nauwelijks wegzakt wordt het doel van het ding duidelijk. Er zit allerlei rotzooi in de toch best grote afvoeren.

8AD7B634-DB61-422F-968D-0B96170C5DAA

Op de verschansing/boeiboord/boeisel/potdeksel, over de precieze benaming heerst nog wat discussie aan boord, staat nog dat Norna “for sale” is terwijl ze op haar eerste zeilreisje met de nieuwe eigenaar onderweg is. Ze heeft haar ongenoegen hierover duidelijk laten blijken door de letters maar ook het achterliggende hout dan maar door de zware breker te laten verwijderen. De poging mislukt, maar het potdekselwerk blijkt gebroken te zijn en over ca. 1m. naar binnen gedrukt. Er heeft blijkbaar ook veel spanning opgestaan. Terugduwen in de oorspronkelijke vorm is niet mogelijk zonder er eerst een stuk af te zagen.

Een geschikt stukje hout vinden in Messina is niet gelukt en ook de havenmeester vindt het geen goed idee om daarvoor een oud en versleten stukje steigerhout te gebruiken waarvan ik dacht dat het bij het grofvuil lag. Zelfs ervoor betalen vindt geen gehoor. Nou ja, dan maar een paar latjes gebruiken die nog ergens aan boord liggen. Mistaan doet dat trouwens ook niet en kan zomaar definitief worden als de gebruikte draadeinden, bij gebrek aan beter, nog eens vervangen worden door nette bouten. Nieuw naambordje erop en het lijkt of het zo hoort 😉

CBDA5230-B454-42D3-8469-61760620C0AF

Met deze to-do dingetjes en ook nog verder ontspullen is de dag gauw voorbij. De schipper geeft de bemanning vrij af om Messina onveilig te maken. Nou ja, onveilig, na een tip van de dochter van Heiko bezoeken we een alleraardigst restaurant La Tonnara. Ondanks het mooie tafel linnen en de uitgebreide menukaart zijn de gerechten zeer betaalbaar, en lekker. We zijn uit stappen in Norna tenue dat we toch nog zonder de gevreesde dopings ceremonie van de schipper in ontvangst mochten nemen.

20190423_213119_compress_46

Een ander zorgen puntje is de elektroliek aan boord. Hoeveel waarde we aan de accu monitor moeten hechten blijft onduidelijk. De laad status vertoont pieken en dalen die niet overeen komen met het gevoel bij het elektriciteits gebruik. Komt dus weer op het to-do lijstje.

Groeten van Joost, Heiko, Jasper en Henny

Advertisements

Norna Biron Delivery (2)

April 22, 2019

De Engelse pub vereren we weer met een bezoekje, niet alleen voor een paar pintjes maar ook om te eten. Fish & chips, weliswaar wat minder volumineus dan in de UK maar toch prima te pruimen. We zoeken vroeg ons bed op, het was toch een drukke dag waarin we veel hebben gedaan. Dat geeft een fijn gevoel.

Zaterdagochtend ontbijten we weer bij het vertrouwde bakkertje met warme croissants en capucchino. Ondertussen plannen we de dag. Gisteren komden we niet alles bij de Lidl krijgen. Daarom gaan Joost en Heiko dit keer naar de AB supermarkt. O.a. Brood, meel en gist staan nog op het boodschappenlijstje. Ondertussen gaan Jasper en ik de boot ontdoen van overbodige spullen en hebben daarvoor cart blanche gekregen van Joost. Dat is makkelijk, spullen weggooien van een ander. Van nature ben ik een verzamelaar maar Jasper precies andersom. Samen komen we er prima uit. Wat bruikbaar lijkt stallen we uit op de kade. Dekstoelen, ankerketting, een dreg, zware blokken, een oprolbare tafel, binnen no-time vinden deze spulletjes een nieuwe eigenaar. Maar ook de andere spullen die de container in gaan liggen daar niet voor lang.

Een grijs marineachtige boot komt langszij, kustwacht of politie, het is mij niet helemaal duidelijk. De nieuwe belastingregels schieten door mijn hoofd. We hebben dat maar wat op z’n beloop gelaten, we zijn hier immers morgen weg en zitten dan gelijk op zee. “No worries” probeert het uniform mij duidelijk te maken als ik zijn touwtje aanpak. Ze blijven maar even, ze nemen alleen ff een koffiepauze en één van de mAnnen gaat de kade op om wat te kopen.

Even later komt de baas van Sailing Ionian zich melden. We liggen langszij één van zijn schepen en hij wil hier nog een paar anderen aanmeren. We liggen dus duidelijk in de weg. Nu was de afspraak dat we hier mochten liggen totdat we we weggestuurd worden. Blijkbaar is dat moment nu gekomen. Ik leg hem uit dat de helft van de bemanning nog inkopen aan het doen is en zodra die terug zijn en de boel is ingeruimd zullen we losmaken om verderop voor anker te gaan. Immers veel zooi is inmiddels van boord en de bevoorrading is zowat. Het gaat allemaal erg gemoedelijk.

Als Joost en Heiko weer terug zijn maken we los en gaan verderop voor anker. Ik breng Joost met de dinghy weer terug naar de wal. Hij gaat de huurauto nu terugbrengen naar Preveza en komt dan met de taxi weer terug. Ondertussen heeft Jasper zich ontwikkeld tot boordwerktuigkundige en is duk met de aansluiting van de nieuwe systemen. Voor de plaatsing van de marifoon wachten we toch maar even totdat Joost terug is. Er komen een paar plekken in aanmerking en wat de één handig vindt zal voor een ander weer anders zijn.

Joost meldt zich weer per telefoon. We pikken hem weer met de dinghy op en varen dan door naar Nidri om een leuk restaurantje te zoeken voor onze laatste maaltijd in Griekenland. De vele horeca zaken aan de boulvard zijn nog gesloten. We zijn immers nog vroeg in het seizoen. Maar in een Italiaans eettentje worden we uiterst gastvrij onthaald. Na de gebruikelijke uitwisselingen over Ajax en Amsterdam genieten we van lekkere salades en pizza. In het donker is het nog ff zoeken naar Norna, die rustig onder haar ankerlichtje op ons ligt te wachten.

Er zijn nog een paar klusjes die we tot morgenochtend uitstellen. We spreken af om 7.00 uur op te staan zodat we nog wat klusjes kunnen afmaken en shipshape te maken alvorens zee te kiezen. Volgens de weerverwachting gaat het nog hard waaien en als het een beetje meezit zijn we dan al bij Sicilie.

De draden chaos rondom de kaartentafel veranderd geleidlijk aan in een ordelijk en werkend systeem. Uiteindelijk varen we Zondagochtend 11.30 uit. Leuk, een nieuwe fase in het leven van Norna Biron, en dat van Joost natuurlijk, die als een tevreden en gelukkig mens Nona naar buiten stuurt.

De stuurautomaat doet het niet. Wel stroom en uitslag, maar geen werkend kompas. Joost tovert een ander kompas te voorschijn dat nieuw leven in de stuurautomaat brengt. Best nog een opluchting, Norna met de hand op koers houden valt nog niet mee, het stuurwiel draait nog wat zwaar en Norna reageert traag maar vastberaden. de automaat heeft er gelukkig geen probleen mee.

We kunnen nog geen directe koers sturen maar de verwachting is dat de wind verder zal krimpen zodat we misschien nog wel halve wind kunnen zeilen. We gaan het zien. Voorlopig klopt de polar aardig waardoor de routing nog mooi op schema ligt.

Heiko tovert een heerlijke maaltijd tevoorschijn en we bespreken het wachtschema. Dit is door Joost ingenieus in elkaar gezet waarbij de ingenieurs aan boord nog even 2x moeten nadenken om het te snappen. Een wisselend systeem in zowel tijden als wachtleiders. We gaan het zien hoe dat bevalt.

Norna is een grote boot, maar ook een beetje gekke boot. Veel slaapplaatsen zijn er niet en ik nestel me op de salonbank in het achetrschip. Het gaat maar houdt nog niet over, ff wennen nog. De neergeklapte salontafel zorgt ervoor dat ik er niet afval. In de inmiddels flink opgebouwde zee maakt Norna flinke schuivers, ondanks haar 30 ton.

De volgende ochtend zitten we al ergens halverwege Italie. Ik drink met Joost een kopje koffie. De kluiver moet eigenlijk iets ingerold worden. Net als we besluiten om dat na de koffie te gaan doen breekt de schoot uit het schootoog. Na het indraaien van de kluiver blijft er nog een flinke klapperende flap over die bezig is de stevigheid van zichzelf, de stag en de bevestigingen te beproeven. Joost en Jasper klaren de klus door de rol tegen te draaien (kan niet anders want de rollijn is op) en met de spinnakerval een lus om het kapotte schootoog te leggen. Knap staaltje werk, het schootoog zit toch al gauw een meter of 6 boven dek.

Inmiddels is het maandagmiddag 12 uur geworden. Wind naar schatting rond de 25 knopen (windmeter doet het nog niet) en varen we met halve wind achter de kotterfok aan. Zeegang is behoorlijk toegeomen en af en toe probeert een brekertje ons humeur uit. Dat kan niet stulk, met een concert van Eric Clapton uit de speakers koersen we op Italie aan.

Groeten van Joost, Heiko, Jasper en Henny


19 April, 2019 16:34

April 19, 2019


19 April, 2019 16:33

April 19, 2019

Norna aan de kant


19 April, 2019 16:32

April 19, 2019

Klussen op de Norna


Norna Biron Delivery (1)

April 19, 2019

Na een vrijwel probleemloze transitie op schiphol, alleen Joost moest nog de beveiligers er van overtuigen dat hij toch echt niet zijn gasgevulde soldeerbout wilde achterlaten, en een vlucht van bijna drie uur landen we op een nagenoeg verlaten vliegveld Preveza. Voor Transavia was het weer de eerste vlucht in het seizoen en dat was te merken op het vliegveld. Nadat ook de nog afgesloten toiletten waren geopend konden de ouderen in ons gezelschap weer even de blaas legen.

Met 200kg bagage in 12 reistassen en 4 niet kleine kereltjes zit het gehuurde autootje bomvol. De schokbrekers zitten aan hun eind en laten de vele gaten in de weg goed voelen. Aangezien het bijbootje met gerepareerde BBmotor pas op vrijdagochtend beschikbaar is brengen we de eerste nacht nog in een AirBnB appartement door. Het adres is slechts ongeveer bekend en de verhuurder reageert nog niet op zijn telefoon. Maar Jasper speurt als een ware Sherlock Holmes naar gelijkenissen met de uitzicht fotos die van het appartement op Internet staan en vindt zowaar de locatie. De fotos blijken erg vers te zijn en een getrouwe weergave van de omgeving. Begroeing, bootjes, fietsje etc. staan nog op dezelfde plek, alsof de foto gisteren gemaakt is. Kan niet missen dus. Even later komt de verhuurder ook aanrijden en is de onzekerheid over ons nacht verblijf opgelost. We nemen nog “a pint of lager” in de naast gelegen engelse pub en gaan daarna naar ons laatste comfortabele bed voor de komende 4 weken.

De warme bakker op de hoek verzorgd het ontbijt. Lekker, warme croissants. Norna Biron zien we met de verrekijker liggen aan de overkant van de baai. Dan de bijboot ophalen in Nidri. Wat lucht er bij in pompen en de BBmotor toch nog even ernstig toespreken waarna de helft van de bemanning het bootje richting appartement vaart en de andere helft weer met de auto terug rijd.

Filmpje https://youtu.be/0CG1Nbgp8-k

Dan een glorieus moment. Met zijn vieren in de bijboot naar Norna Biron die rustig maar zeker en vast achter haar anker ligt. Altijd ff vreemd, onbekende boot, hoe ziet het binnen eruit, aan dek is imposant, een waar expeditie schip, hoe gaat de electriciteit aan, hoe krijgen we het zware anker omhoog, kortom ff werken. Waar de BBmotor nog enige aandrang nodig had start de diesel direct bij de eerste poging. Anker op, de electrische lier doet het inmiddels, maar achteruit en vooruit is nog even zoeken.

Voorzichtig aan en even oefenen met voor- en achteruit, Norna Biron heeft zowel een keerkoppeling als een verstelbare schroef en er zijn dus meerdere mogelijkheden om Norna een zekere richting op te bewegen. Zij vindt het allemaal best en laat met een dikke zwarte pluim uit de uitlaat merken dat ze er zin in heeft. Net als wij. Joost als kersverse eigenaar glundert en is er inmiddels van overtuigd dat hij het schip zachtjes langszij het tupperware aan de kade van Sail Ionion kan vleien.

Nu eerst onze bagage overhevelen. De nu lege huurauto is wederom geheel gevuld met onze tassen en ik vraag mij nu af hoe we daar gisterenavond nog bij in hebben kunnen zitten. Het is maar een kort stukje naar de kade waar Norna ligt, ben blij met de huurauto voor het transport.

Inmiddels is de tankwagen aangekomen om de dieseltanks te vullen. Er gaat zo’n 700 liter in, dus helemaal leeg waren ze niet. Ondertussen rijd ik met Heiko naar de Lidl supermarkt, een kleine 20km terug richting Levkas. In de auto constateren we beide dat alles op rolletjes loopt en we binnen 24 uur na vertrek uit Lelystad al een heel eind richting vaarklaar zijn. Dat schiet lekker op zo.

De auto is nu tot de nok gevuld met proviand en terug op de boot is Jasper al druk in de weer met het aanleggen van een netwerkje tbv de communicatie en navigati

Tijd voor mij om ff dit verslagje te maken. Fotos volgen.

Groeten van Joost, Heiko, Jasper en Henny


18 April, 2019 22:37

April 18, 2019

Kade van Vlicho


%d bloggers like this: